ایران

سر آغاز زندگی ایرانیان از کوچ آریاییان است که گروه هندوایرانی به ایران درامدندو آن رادر چهار هزار سال پیش نام برده اند.درین باره تنها یادواره هایی در اوستا (اپستاک)هست.هم چنین پادشاهی جم(یم . جمشید)باید درین روزگار بوده باشد چرا که وی پادشاه ایرانیان وهندیان است.پس از آن اندک اندک هندیان نیز از ایرانیان جدا شدندو به هند در آمدند

.

ایرانیان نیز به گروه هایی بخش شدند و در سراسر ایران پراکنده شدندکه آنان را به دو دسته ی کلی می توان بخش کرد:پارسیان در نیمروز(در پارسی میانه نیمروچ:در عربی جنوب)و پهلویان در پاختر(در عربی شمال) فرود آمدند.از دیدگاه اروپاییان ایرانیان به سه دسته ی پارسیان و مادیان و پهلویان(پارتیان)بخش شده اند.ولی نام مادبه معنای میان ومیانه است و چون این بش از ایران در میانه ی خاورمیانه جای داردنام آن را بر مردم آن نیز نهادند.چنانچه نویسندگان اسلامی از سرزمینی که از آن در نزد اروپاییان ماد یاد می شود به نام پهلویان یاد کرده اند

.

درباره ی نام ایران باید گفت که گویا از دو بخش ایر (آریا)و پسوند جای ان ساخته شده است:سرزمین آریاییان.نام ایران بدین گونهبرای نخستین بار در نبشته های ساسانی دیده شده است.برای نمونه اردشیر پاپکان بنیادگذار خاندان پادشاهی ساسانی خود را شلهنشاه ایران نام می برد پس از وی شاهنشاهان ساسانی خود را شاهنشاه ایران وانیران(ناایران)نام نهاده اند.در باره ی روزگار اشکانی نیز آگاهی در دست نیست چرا که از آنان نبشته ای برجای نمانده چرا که ساسانیان که بر آنان شوریدند و شاهنشاهی را از آنان بر گرفتند یاد انان را از میان بردند.درباره ی هخامنشان نیز تنها نبشته ی بزرگ آنان بیستون است که در آن داریوش تنها از بوم :سرزمین یاد کرده است

.

/ 0 نظر / 15 بازدید